(Πραξ. ε΄ 29)
Μας διατάζει ο άρχοντας να κάνουμε πονηρά και διαβολικά πράγματα και να ασεβήσουμε απέναντι στον Θεό ; Αυτή δεν πρέπει να λογισθεί ως βασιλική διαταγή και δεν πρέπει να εκτελεστεί. Διατάζει να γίνουν δολοφονίες ή συκοφαντίες ,ή να συναφθούν παράνομοι γάμοι ,ή να αρπαχθούν ξένα πράγματα ; Τέτοια συμπεριφορά δεν ταιριάζει σε σώφρονα άρχοντα , αλλά είναι φέρσιμο λωποδύτη, συκοφάντη, μοιχού και άρπαγα ανθρώπου. Όποιος λοιπόν είναι φίλος του Θεού και τιμά τον Θεό και την επί γης εξουσία που Αυτός παραχώρησε, δεν πρέπει να υπακούσει σε τέτοιες μιαρές διαταγές ,αλλά είναι προτιμότερο , να ακολουθήσει την σωτηρία της ψυχής του, παρά να γίνει υπηρέτης των αντίθεων εντολών του άρχοντα.
(Άγιος Νικόλαος Μυστικός, P.G. 111, 2090)
Αν πρέπει να ενθυμούμαστε αμαρτήματα, πρέπει να ενθυμούμαστε μόνον τα δικά μας. Αν φέρουμε στην μνήμη μας τα δικά μας, ποτέ δεν θα σκεφθούμε τα ξένα.
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Εις παραβολήν μυρίων ταλάντων, ΕΠΕ 26, 64)
Τίποτε δεν είναι καθαρότερο από την αρετή ,τίποτε πιο ακάθαρτο από την κακία. Διότι η μεν αρετή είναι λαπρότερη από τον ήλιο, η δε κακία πιο βρωμερή και από το βόρβορο.
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Εις την Β΄ προς Κορινθίους, ομιλ. ΚΗ΄ , ΕΠΕ 20, 90)
