«Στην τελευταία κρίση, εκεί που καλεί τους δίκαιους
ο Κύριος, την πρώτη θέση θα καταλάβει ο ελεήμονας. Αυτός που έθρεψε τους πεινασμένους,
θα είναι πρώτος ανάμεσα σ’ αυτούς που θα τιμηθούν. Αυτός που έδωσε ψωμί, θα
κληθεί πρώτος από όλους τους άλλους. Ο ευεργέτης και μεταδοτικός θα κληθεί να
κληρονομήσει την αιώνια ζωή, πρώτος από τους άλλους δικαίους».
(Μεγάλου Βασιλείου, Εν λιμώ και αιχμώ, ΕΠΕ 7, 152-154)
«Και αν ακόμα φύγει η ψυχή εκείνου που
τελείωσε τη ζωή του με ευσέβεια, μην αρνείσαι να προσφέρεις λάδι και να ανάψεις
κεριά στον τάφο του, αφότου επικαλεσθείς τον Χριστό το Θεό. Διότι αυτά είναι δεκτά
από το Θεό και αποφέρουν μεγάλη ανταπόδοση από Αυτόν, διότι το λάδι και το κερί
είναι θυσία, και η θεία και αναίμακτη θυσία (η Θεία Λειτουργία) είναι εξιλέωση.
Η δε αγαθοεργία προς τους φτωχούς αυξάνει περισσότερο τη θεϊκή ανταπόδοση».
(Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού, Λόγος περί των
εν πίστει κεκοιμημένων, ΕΠΕ 4, 179)
«Μέσα από την καρδία του ανθρώπου που βγαίνουν
οι κακές σκέψεις».
(Μάρκ. ζ΄ 21-22)
«Δεν θεωρώ ότι τα σώματα των ανθρώπων είναι μολυσμένα
από τη φύση τους, αλλά παντού, σύμφωνα με τις μαρτυρίες όλων, υπεύθυνη είναι η
πονηρή και διεστραμμένη προαίρεση».
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, Εις μακάριον
Βαβύλαν, ΕΠΕ 37, 60)
