Η ησυχία είναι η αρχή της καθάρσεως της ψυχής, αφού ούτε η γλώσσα μιλάει για ανθρώπινα θέματα, ούτε τα μάτια περιεργάζονται ωραία και καλλίγραμμα σώματα, ούτε η ακοή παραλύει τη δύναμη της ψυχής με την ακρόαση ασμάτων που προβλέπουν στη διέγερση της ηδονής ή λόγω φλύαρων και γελοίων ανθρώπων, πράγμα που είναι φυσικό να παραλύει ιδιαίτερα τη δύναμη της ψυχής.
(Μεγάλου Βασιλείου, Επιστολή 2, Γρηγορίω εταίρω, ΕΠΕ 1, 64)
