(Παρ. ιθ' 17)
Όταν πρόκειται να δώσεις χρήματα στον φτωχό, σε εκτέλεση της εντολής του Κυρίου, αυτά τα χρήματα είναι συγχρόνως και δώρο και δάνειο. Δώρο μεν διότι δεν υπάρχει ελπίδα να πάρεις πίσω τα χρήματα. Δάνειο δε, λόγω της μεγαλοδωρίας του Κυρίου, ο Οποίος θα σού τα ανταποδώσει αντί για τον χρεοφειλέτη. Αυτός ο Κύριος, αφού έλαβε λίγα διά μέσου του φτωχού, τον οποίον εδάνεισες, θα σου ανταποδώσει πολλά, αντί για τα λίγα που έδωσες. Διότι, όπως λέει ο σοφός Σολομών: "Όποιος ελεεί τον φτωχό είναι σαν να δανείζει τον ίδιο τον Θεό".
(Μεγάλου Βασιλείου,Εις ΙΔ' Ψαλμόν, ΕΠΕ 5, 90)
Δεν θέλω τον θάνατο του αμαρτωλού, λέγει ο Κύριος, μέχρι να μετανοήσει και να σωθεί.
(Ιεζ. κη' 23)
Πολλές φορές εμείς, εξ αιτίας της μεγάλης αγνωσίας, της νηπιότητας και της κακίας μας, αποστρεφόμαστε την αιώνια ζωή και έχουμε θέσει πολλά εμπόδια στους εαυτούς μας, ώστε να μην θέλουμε αληθινά να μετανοήσουμε. Ο Θεός, όμως, δείχνει την αγαθότητά Του και την μακροθυμία Του για μάς, περιμένοντας πότε θα επιστρέψουμε, ώστε να προσέλθουμε σ' Αυτόν και να φωτιστούμε εσωτερικά, για να μην καταντροπιασθούμε κατά την ημέρα της Κρίσεως.
(Αγίου Μακαρίου του Αιγυπτίου,
Ομιλίες Πνευματικές, Ομιλία Δ', ΕΠΕ-Φ 7, 79)
