Εκείνος που έχει ταπείνωση, δεν νοιάζεται από τον χλευασμό από ανθρώπους, γιατί οι ίδιες οι αμαρτίες του, καθώς τις θυμάται, του γίνονται πανοπλία και τον φυλάγουν από το να οργιστεί και να ανταποδώσει, και έτσι υπομένει όσα του έρχονται. Ποιος δηλαδή μπορεί να τον ντροπιάσει τόσο, όσο ντροπιάζει αυτός τον εαυτό του μπροστά στον Θεό βλέποντας τις αμαρτίες του;
