Μετάνοια είναι το να μισήσει κανείς την αμαρτία και ν’ αγαπήσει την αρετή, να εκκλίνει από το κακό και να εκτελέσει το αγαθό. Προηγείται δε αυτών το να αυτοκατακριθεί κανείς για τα πλημμελήματά του και να μεταμελείται ενώπιον του Θεού, να καταφύγει σ’ Αυτόν με συντετριμμένη καρδιά και να προσπίπτει στο πέλαγος της ευσπλαχνίας Του θεωρώντας τον εαυτό του ανάξιο να συναριθμηθεί με τους υιούς του Θεού.
(Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά,
Περί των κατά το Θείον Βάπτισμα τελουμένων,
ΕΠΕ 11, 493)
