Όλοι προσευχόμαστε, αλλά όχι ενώπιον του Θεού. Επειδή, όταν το σώμα βρίσκεται στη γη και το στόμα μωρό και η σκέψη μάταια τριγυρνάει παντού, στο σπίτι και στην αγορά, πως ένας τέτοιος θα μπορέσει να πει ότι προσευχήθηκε ενώπιον του Θεού; Διότι ενώπιον του Θεού προσεύχεται εκείνος που περιμαζεύει την ψυχή από παντού, εκείνος που δεν έχει τίποτε κοινό με τη γη, αλλά έχει μεταφέρει τον εαυτό του στον ίδιο τον ουρανό και έχει διώξει από την ψυχή του κάθε ανθρώπινο λογισμό.
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου,
Περί Άννης ομιλ. Β’, ΕΠΕ 8Α, 44-46)
