Ήταν δύο γέροντες μοναχοί που κάθονταν πολλά χρόνια μαζί χωρίς να μαλώσουν ποτέ. Είπε λοιπόν ο ένας στον άλλον: “Ας μαλώσουμε μια φορά και εμείς όπως οι άνθρωποι”. Ο άλλος αποκρίθηκε: “Δεν ξέρω πως μαλώνουν”. “Να”, είπε ο πρώτος, “θα βάλω στη μέση ένα τούβλο και θα πω ότι είναι δικό μου, εσύ θα πεις “όχι, δικό μου”, και έτσι θα γίνει η αρχή”. Έβαλε λοιπόν στη μέση το τούβλο και είπε στον άλλον: “Αυτό είναι δικό μου”. “Όχι”, απάντησε ο άλλος, “δικό μου”. Είπε τότε ο πρώτος: “Αν είναι δικό σου, πάρε το και πήγαινε”. Και έφυγαν χωρίς να μπορέσουν να μαλώσουν.
(Ευεργετινός Α’, σελ. 413)
