Ο μεν Τελώνης σφετεριζόμενος πρωτύτερα με κακό τρόπο τα ξένα πράγματα, αλλ’ έπειτα, εγκαταλείποντας την διαστροφή και μη δικαιώνοντας τον εαυτό του, δικαιώθηκε. Ο δε Φαρισαίος, αν και δεν είχε οικειοποιηθεί τα ανήκοντα σε άλλους, αλλά δικαιώνοντας τον εαυτό του, καταδικάστηκε.
(Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά,
Εις την παραβολήν του Τελώνου και του Φαρισαίου,
ΕΠΕ 9, 67)
