Αν δεις κάποιον, που είναι υπερήφανος και έχει αλαζονεία, επειδή τάχα είναι μέτοχος της χάριτος του Θεού, αυτός αρπάζεται από την κακία και δεν το γνωρίζει. Αυτός, έστω κι αν κάνει θαύματα, έστω και αν αναστήσει νεκρούς, εάν δεν έχει την ψυχή του συντετριμμένη και χωρίς έπαρση, εάν δεν είναι ταπεινόφρονας και δεν θεωρεί τιποτένιο τον εαυτό του, δεν πρέπει να τον πιστέψουμε.
(Αγίου Μακαρίου του Αιγυπτίου,
Ομιλίες πνευματικές,
Ομιλία ΙΕ’, ΕΠΕ – Φ 7, 273)
