Καλύτερα θα ήταν να μην αμαρτάνουμε, αλλά αυτό είναι αδύνατον. Γι' αυτό είναι καλό όταν αμαρτάνουμε, να αναγνωρίζουμε το αμάρτημα και να σηκωνόμαστε αμέσως από την πτώση. Επειδή δεν μπορούμε το πρώτο, να είμαστε, δηλαδή, αναμάρτητοι, ας φροντίζουμε για το δεύτερο, που είναι δυνατό και εύκολο, μη τυχόν και μας αιχμαλωτίσει κάποτε η τυραννική απελπισία.
(Αγίου Ισιδώρου του Πηλουσιώτου,
Επιστολές, ΕΠΕ A', 381)
