Δικό μας στολίδι και πλούτος δεν είναι οι δούλοι και τα ενδύματα και τα άλογα, αλλά η αρετή της ψυχής και ο πλούτος των
αγαθών έργων και η παρρησία ενώπιον του Θεού. Αν δεις φτωχό παραπεταμένο, καταφρονεμένο, που ζει μέσα στη φτώχεια,
αλλά ενάρετα, να τον κακοτυχίζουν οι διπλανοί του, εσύ να τον επαινέσεις. Αν λένε ότι αυτός είναι άθλιος και ταλαίπωρος, εσύ
να πεις ότι αυτός είναι ευτυχέστερος από όλους, εφόσον έχει φίλο το Θεό, είναι ενάρετος, έχει αποκτήσει πλούτο που δε χάνεται ποτέ, έχει καθαρή συνείδηση.
(Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου,
Λόγος «εν ταις Καλένδαις», ΕΠΕ 35, 480)
