Δεν θα χρησιμοποιήσεις μάταια το όνομα του Κυρίου και Θεού σου, κάνοντας ψεύτικο όρκο για κανένα γήινο πράγμα. Ούτε από φόβο ανθρώπου ή από ντροπή ή για δικό σου κέρδος. Διότι η επιορκία είναι άρνηση του Θεού. Γι’ αυτό μην ορκιστείς διόλου, αλλά να αποφεύγεις τελείως τον όρκο. Διότι από αυτόν έρχεται η επιορκία που αποξενώνει τον άνθρωπο από τον Θεό και κατατάσσει τον επίορκο με τους παράνομους. Αν αληθεύεις σ’ όλους τους λόγους σου, θα σε πιστεύουν σαν να παίρνεις όρκο.
(Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά,
Δεκάλογος της κατά Χριστόν νομοθεσίας,
Φιλοκαλία Δ’, 274)











